ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΔΑΝΕΙΩΝ

του Δικηγόρου Θανάση Αλαμπάση

Γίνομαι τελευταία αποδέκτης πληροφοριών σύμφωνα με τις οποίες οι τράπεζες προσεγγίζουν μαζικά τους δανειολήπτες που αδυνατούν να πληρώσουν και με το πρόσχημαότι αντιλαμβανόμαστε τη στενωπό προσφέρονται να «βοηθήσουν
» ώστε να πειστούν οι δανειολήπτες να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση των (κόκκινων) δανείων τους. Φέρονται προς αυτή τη κατεύθυνση διατεθειμένοι να τους μειώσουν σημαντικά τη μηνιαία δόση με το επιχείρημα ότι με τον τρόπο αυτό θα ελαφρυνθεί ο μηνιαίος προϋπολογισμός τους…

Στην πραγματικότητα όμως γνωρίζουν ότι ακόμη και μετά την αναδιάρθρωση, οι περισσότεροι αποκλείεται να τα καταφέρουν… Αφού λοιπόν γνωρίζουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία δεν πρόκειται να εξοφλήσει το χρέος, το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί το κάνουν…

Τι θα γίνει με τα δάνεια των νοικοκυριών και των επαγγελματιών;

Ένας από τους βασικούς λόγους, που πρέπει να εθνικοποιηθούν οι μεγάλες τράπεζες, είναι για να μπορέσεις να εφαρμόσεις την πολιτική σεισάχθειας και στο ιδιωτικό νοικοκυριό και στον ιδιώτη μικροεπαγγελματία και τον μικρομεσαίο. Θα πρέπει πάση θυσία να σβηστούν οι υποχρεώσεις τους προς τις τράπεζες. Ειδικά εκείνων των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους. Και ειδικά στις σημερινές συνθήκες ύφεσης. Για να μπορέσει να ανασάνει η αγορά. Να μπορέσει δηλαδή πάλι να διοχετευτεί η αγοραστική δύναμη, που υπάρχει, η όποια έχει απομείνει στο νοικοκυριό ξανά στην αγορά και όχι προς τις τράπεζες. Αυτό το πράγμα μπορεί να το κάνει μόνο το κράτος. Μόνο όταν το κράτος πάρει στα χέρια του τις τράπεζες μπορεί να σβήσει αυτά τα δάνεια. Στο παρελθόν έχει γίνει τέσσερις φορές στην ελληνική οικονομία. Πάντα σε συνθήκες πολύ μεγάλης ύφεσης. Είναι από τα μέτρα που παίρνει το κράτος, ώστε να μπορεί να ανακάμψει γρήγορα η εσωτερική αγορά. Όταν βεβαίως ακολουθείς μια πολιτική, η οποία στοχεύει στην ανάκαμψη της ελληνικής αγοράς. Γιατί τώρα δεν έχουμε πολιτική που στοχεύει εκεί. Ισα ίσα, έχουμε μια πολιτική, που στοχεύει στην ολοκληρωτική συντριβή της ελληνικής αγοράς. Τι σημαίνει αυτό το πράγμα; Σημαίνει ότι κάποιος, ο οποίος δανείζεται για να μπορέσει να αποπληρώσει παλαιότερα δάνεια, πρέπει να σταματήσει αυτό το πράγμα επιτόπου.

Σκιώδεις τράπεζες και χρεοκοπίες

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Σύμφωνα με τους μηχανισμούς εποπτείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ο φόβος και ο τρόμος των κρατών, οι σκιώδεις τράπεζες, έχουν αυξήσει το μέγεθος τους σημαντικά, σε σχέση με την εποχή πριν από την κρίση – ένα μέγεθος που υπολογίζεται πλέον στα 67 τρις $ το 2011, έναντι 62 τρις $ το 2007 και 26 τρις $ το 2002.

Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι, τα ανεξέλεγκτα επενδυτικά κεφάλαια διακινούν το 25% περίπου των παγκοσμίων περιουσιακών στοιχείων - τα οποία είναι της τάξης των 250 τρις $.

Όταν αναφερόμαστε σε σκιώδεις τράπεζες εννοούμε εκείνα τα ινστιτούτα, τα οποία αναλαμβάνουν χρηματοδοτήσεις ανάλογες με αυτές των τραπεζών – χωρίς όμως να υπόκεινται στον έλεγχο των εποπτικών μηχανισμών του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Πρόκειται ουσιαστικά για hedge funds, για money market funds, καθώς επίσης για εταιρείες ειδικού σκοπού, τις οποίες ιδρύουν οι ίδιες οι τράπεζες – επομένως για επενδυτικά κεφάλαια, τα οποία είναι εκτεθειμένα σε μεγάλα ρίσκα.

Η "τελική λύση" ( έτσι θα παρουν τα σπίτια μας)!

Πριν αρχίσουν όλα, υπερατλαντικές πληροφορίες έλεγαν ότι ένας από τους στόχους που θα επιδιωχθούν, θα είναι η αφαίρεση κάθε ιδιωτικής περιουσίας. Ακογόταν λογικό, αλλά συγχρόνως και εξαιρετικά δύσκολο για να πραγματοποιηθεί.

Σήμερα, η δυσκολία αυτή, δεν φαίνεται και τόσο μεγάλη. Κάντε τον κόπο να διαβάστε με μεγάλη προσοχή το παρακάτω κείμενο και θα καταλάβετε.....

Αξίζει να υπενθυμίσουμε και την φράση του Γκαίμπελς "¨οσα περισσότερα σας κάνουμε, τόσο λιγότερο πιστεύετε ότι σας τα κάνουμε"

Πριν δυο χρόνια, στην απαρχή της βαθιάς κρίσης, μιλώντας με ένα υψηλόβαθμο στέλεχος Γαλλικής Τράπεζας που δραστηριοποιείται στη χώρα μας, τον ρώτησα το εξής απλό:

«Τώρα που ο κόσμος δυσκολεύεται να υποστηρίξει τα δάνεια του, τι σκέφτεστε να κάνετε; Μήπως αρχίσετε να κάνετε κατασχέσεις ακινήτων που είναι υποθηκευμένα;»

Η απάντηση του ήταν ξεκάθαρη:

ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΣ ΤΙΠΟΤΑ

Τα κακά νέα: χρωστάτε –πολλά ή λίγα-, αλλιώς δεν θα διαβάζατε αυτό το άρθρο, όπως ποτέ δεν θα διαβάζατε τα τασιενεργά του απορρυπαντικού σας.

Τα καλά νέα: Κατά πάσα πιθανότητα, δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα.

Στην πραγματικότητα…

σας χρωστάνε, σας κλέβουν ανελέητα, χρόνια τώρα, και πρέπει να κάνετε κάτι γι αυτό. Αμέσως.

Και εξηγούμαι. 

Τι κάνουν οι τράπεζες; Δανείζουν χρήματα με σκοπό το κέρδος. Αυτό το γνωρίζουμε όλοι και κανείς δεν…..αμφισβητεί τη χρησιμότητα του δανεισμού όταν αυτός γίνεται με σκοπό την ανάπτυξη. Κανένας επίσης δεν αμφισβητεί ότι το τραπεζικό μας σύστημα μας κλέβει ανελέητα, παράνομα και καταχρηστικά επί σειρά ετών. Οι Ελληνικές τράπεζες και ο Μπάμπης ο τοκογλύφος καμία διαφορά δεν έχουν. Εκτός από ότι από το Μπάμπη δεν γλιτώνεις, από τις τράπεζες όμως,ναι.

Περί τιτλοποιημένων δανείων

Άρθρο του Μάριου Μαρινάκου στο "Χωνί", της 15-4-2012

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στο προηγούμενο φύλλο, αναφερθήκαμε στην τιτλοποίηση των δανείων, δυνάμει του άρθρου 10 του Νόμου 3156/2003. Αρκετοί φίλοι, ιδίως νομικοί, έσπευσαν να μου πουν, ότι αναφέρομαι σε θεωρητικές δυνατότητες και όχι σε υλοποιημένη τραπεζική πρακτική.

Κι όμως, φίλοι μου, δυστυχώς, δεν αναφέρομαι σε μια αόριστη θεωρητική δυνατότητα. Αναφέρομαι στην τραπεζική πρακτική, όπως τη βιώνω στην καθημερινή άσκηση της δικηγορίας.

Έτσι, σας δείχνω το πιο πρόσφατο παράδειγμα τιτλοποιημένου δανείου, από αυτά που καλούμαι να χειριστώ. Ευελπιστώ να καταλάβετε, ότι αυτά που σας περιγράφω δεν ανήκουν στο απώτερο και απευκτέο μέλλον. Δεν είναι προϊόντα της καλπάζουσας φαντασίας μου. Είναι η πραγματικότητα, την οποία ενδέχεται να αντιμετωπίσει ο κάθε δανειολήπτης, οποιαδήποτε στιγμή στο παρόν και το μέλλον.